ZERO er organisert som stifting og har difor ingen medlemmer, og
heller ingen medlemsinntekter. Størstedelen av finansieringa vår får vi
frå privat sektor. Dette er inntekter frå annonsesal på www.zero.no,
i publikasjonar vi gjev ut og til arrangement vi gjennomfører. Vi har
også inntekter frå samarbeidsavtaler med privat næringsliv, og ekstern
finansiering til konkrete prosjekt som ZERO ønskjer å gjennomføre.
Som med all anna verksemd, både av kommersiell og ideell art, møter
ZERO sjølvsagt etiske problemstillingar i vårt inntektsarbeid. Difor er
det viktig med retningslinjer for dette arbeidet. Mest sentralt her er
at ZERO er ein miljøorganisasjon, ikkje eit konsulentselskap. Vi har
eit ideelt formål. Miljø- og klimasaken er vår einaste oppdragsgjevar.
Dette prinsippet gjer at ZERO frå tid til anna seier nei til tilbod om
inntekter.
ZERO hentar inn inntekter både frå bedrifter som har store
klimagassutslepp, og bedrifter som har løysingar på klimakrisa som
forretningsidé. Vi ”grønvaskar” såleis ikkje dei som gjev pengar til
oss. Det viktige for oss er ikkje kvar pengane kjem frå, men at det er
vi sjølv som definerer kva aktivitetar vi skal gjennomføre og kva
standpunkt vi skal ha. Inntektene til ZERO skal gå til å arbeid for
løysingar på klimakrisa, i tråd med dei prinsippa som er grunnlaget for
ZERO.
ZERO vart starta som miljøorganisasjon med mål om å avgrense
klimaendringane. Dette skal vi gjere ved å vere konsekvente pådrivarar
for at utslippsfrie energiløysingar blir tatt i bruk framfor dei
forureinande. Tradisjonelt hadde miljørørsla i Noreg lagt ned mykje
arbeid i å arbeide mot forureinande løysingar. Dette er fortsatt
viktig, men ikkje nok for å løyse klimakrisa. For å kutte så mykje i
klimagassutsleppa som naudsynt, trengs det også nokon som arbeider for
å fremje alternativa og løysingane.
Arbeidet til ZERO handlar difor om å vise alternativet til å sleppe
ut klimagassar. Vi arbeider for at fossil energi vert erstatta av
fornybar energi, og for at samfunnet skal bruke energien meir
effektivt. Samstundes erkjenner vi at sidan ein så stor del av
energibruken i verda er fossil, vil fangst og lagring av CO2 vere eit
viktig utsleppsreduserande verkemiddel framover. ZERO aksepterer aldri
bruk av fossil energi utan CO2-fangst og lagring.
For å løyse klimakrisa arbeider ZERO for at rike land som Noreg, med
høge utslepp per innbyggar, må kutte utsleppa sine med over 90 prosent.
Dette betyr i praksis at ein må slutte å sleppe ut klimagassar. Det er
denne aktiviteten som ZERO hentar inn finansiering til.
Det naudsynte og ambisiøse målet om å slutte og sleppe ut
klimagassar, kombinerer vi med å vere konstruktive, pragmatiske og
villige til å samarbeide sjølv med de største forureinarane for å oppnå
resultat.
ZERO vil påpeike at vi har stor nytte av vår kontakt med privat
næringsliv. Vi kunne knapt ha så stor kompetanse på teknologiske
løysingar utan dialog med industrien. Vårt arbeid med rammevilkår i
klimapolitikken vert også styrka av å bryne våre argument og vår
kunnskap på bransjar som har interesser i saken. Frå tid til annan
hender det dessutan at vi inspirerer og utfordrar bedrifter til å ta i
bruk ny teknologi som kan gje klimagassreduksjonar.
Enten kontakten med næringslivet handlar om å tilegne seg ny
teknologisk kunnskap, diskutere rammevilkår, skaffe sponsormidlar eller
vere pådrivar for betre val i bedrifta, står grunnlaget for dialogen
heile tida fast: Formålet til ZERO er å finne og fremme løysingar på
klimaproblemet.
Bakgrunn for saka:
3. desember omtala NRK
Dagserevyen at ZERO har auka driftsinntektene frå 4 til 13 millionar i
perioden 2006 til 2009. Reportasjen stilte spørsmålet om pengar frå
næringsliv til miljøorganisasjonar var grønvasking av verksemd i privat
sektor. Vidare uttala tidlegare miljøvernminister Torbjørn Berntsen på
NRK i dag (4. desember) at han mistenker miljøorganisasjonar som ZERO å
arbeide for interessene til sponsorane sine heller enn for miljøet.
Konkret nemner han at ZERO arbeider for betre rammevilkår for el-bil,
samstundes som vi mottek pengar frå bilbransjen. Sist veke gjekk
dessutan økonomiprofessor Steinar Strøm ut og kritiserte ZERO fordi vi
fremmer subsidier som verkemiddel for å implementere ny teknologi,
heller enn utelukkande auka karbonpris. Strøm trur at vårt standpunkt
kjem av at vi har tette band til næringslivet.
